بندر و بازار 102

ساز از یک کرانه به کرانهٔ دیگر می‌رود و نامش را با خود نمی‌برد.

از گیلان تا داغستان، نان در تنور می‌چسبد و نامش تقریباً یکی است.

آب میان این سرزمین‌ها بود و همان آب، قرن‌ها، راه بود نه مرز.

بندر جایی است که زبان‌ها با هم معامله می‌کنند، نه فقط کالاها.

گویش ساحلی هیچ‌وقت کاملاً همان زبان پشت کوه نیست.